விசிறி Visiri

எதுவரை போகலாம் என்று நீ சொல்லவேண்டும் என்றுதான் விடாமல் கேட்கிறேன்

ethuvarai poogalaam endru nee sollaveendum endruthaan vidaamal keetkireen

etuvarai pōkalām eṉṟu nī collavēṇṭum eṉṟutāṉ viṭāmal kēṭkiṟēṉ

தேன் முத்தங்கள் மட்டுமே போதும் என்று சொல்வதால் தொடாமல் போகிறேன்

theen muthangal mattumee poothum endru solvathaal thodaamal poogireen

tēṉ muttaṅkaḷ maṭṭumē pōtum eṉṟu colvatāl toṭāmal pōkiṟēṉ

யாரோ யாரோ கனாக்களில் நாளும்

yaaroo yaaroo kanaakkalil naalum

yārō yārō kaṉākkaḷil nāḷum

நீ சென்று உலாவுகின்றவள் நீ காணும் கனாக்களில் வரும் ஓர்

nee sendru ulaavugindraval nee kaanum kanaakkalil varum oor

nī ceṉṟu ulāvukiṉṟavaḷ nī kāṇum kaṉākkaḷil varum ōr

ஆண் என்றால் நான்தான் எந்நாளிலும்

aan endraal naanthaan ennaalilum

āṇ eṉṟāl nāṉtāṉ ennāḷilum

பூங்காற்றே நீ வீசாதே ஓஓஓஓ பூங்காற்றே நீ வீசாதே நான்தான் இங்கே விசிறி

poongaatree nee veesaathee oooooooo poongaatree nee veesaathee naanthaan ingee visiri

pūṅkāṟṟē nī vīcātē ōōōō pūṅkāṟṟē nī vīcātē nāṉtāṉ iṅkē viciṟi

என் வீட்டில் நீ நிற்கின்றாய்

en veettil nee nirkindraai

eṉ vīṭṭil nī niṟkiṉṟāy

அதை நம்பாமல் என்னை கிள்ளிக்கொண்டேன் தோட்டத்தில் நீ நிற்கின்றாய் உன்னை பூவென்று எண்ணி கொய்ய சென்றேன்

athai nambaamal ennai killikkondeen thoottathil nee nirkindraai unnai poovendru enni koiya sendreen

atai nampāmal eṉṉai kiḷḷikkoṇṭēṉ tōṭṭattil nī niṟkiṉṟāy uṉṉai pūveṉṟu eṇṇi koyya ceṉṟēṉ

புகழ் பூமாலைகள் தேன் சோலைகள்

pugazh poomaalaigal theen soolaigal

pukaḻ pūmālaikaḷ tēṉ cōlaikaḷ

நான் கண்டேன் ஏன் உன் பின் வந்தேன் பெரும் காசோலைகள் பொன்மாலைகள் வேண்டாமே நீ வேண்டுமென்றேன் உயிரே

naan kandeen een un pin vantheen perum kaasoolaigal ponmaalaigal veendaamee nee veendumendreen uyiree

nāṉ kaṇṭēṉ ēṉ uṉ piṉ vantēṉ perum kācōlaikaḷ poṉmālaikaḷ vēṇṭāmē nī vēṇṭumeṉṟēṉ uyirē

நேற்றோடு என் வேகங்கள்

neetroodu en veegangal

nēṟṟōṭu eṉ vēkaṅkaḷ

சிறு தீயாக மாறி தூங்க கண்டேன் காற்றோடு என் கோபங்கள் ஒரு தூசாக மாறி போக கண்டேன்

siru theeyaaga maari thoonga kandeen kaatroodu en koobangal oru thoosaaga maari pooga kandeen

ciṟu tīyāka māṟi tūṅka kaṇṭēṉ kāṟṟōṭu eṉ kōpaṅkaḷ oru tūcāka māṟi pōka kaṇṭēṉ

உன்னை பார்க்காத நாள் பேசாத

unnai paarkaatha naal peesaatha

uṉṉai pārkkāta nāḷ pēcāta

நாள் என் வாழ்வில் வீண் ஆகின்ற நாள் தினம் நீ வந்ததால் தோள் தந்ததால் ஆனேன் நான் ஆனந்த

naal en vaazhvil veen aagindra naal thinam nee vanthathaal thool thanthathaal aaneen naan aanantha

nāḷ eṉ vāḻvil vīṇ ākiṉṟa nāḷ tiṉam nī vantatāl tōḷ tantatāl āṉēṉ nāṉ āṉanta

பெண் பால் உயிரே

pen paal uyiree

peṇ pāl uyirē

ஹோ ஹோ ஹோ எதுவரை போகலாம் என்று

hoo hoo hoo ethuvarai poogalaam endru

hō hō hō etuvarai pōkalām eṉṟu

நீ சொல்லவேண்டும்

nee sollaveendum

nī collavēṇṭum

என்றுதான் விடாமல் கேட்கிறேன்

endruthaan vidaamal keetkireen

eṉṟutāṉ viṭāmal kēṭkiṟēṉ

தேன் முத்தங்கள் மட்டுமே போதும் என்று சொல்வதால் தொடாமல் போகிறேன்

theen muthangal mattumee poothum endru solvathaal thodaamal poogireen

tēṉ muttaṅkaḷ maṭṭumē pōtum eṉṟu colvatāl toṭāmal pōkiṟēṉ

உன் போன்ற இளைஞனை

un poondra ilainjanai

uṉ pōṉṟa iḷaiñaṉai

மனம் ஏற்காமல் மறுப்பதே பிழை கண்டேன் உன் அலாதி தூய்மையை என் கண் பார்த்து பேசும் பேராண்மையை

manam eerkaamal maruppathee pizhai kandeen un alaathi thooimaiyai en kan paarthu peesum peeraanmaiyai

maṉam ēṟkāmal maṟuppatē piḻai kaṇṭēṉ uṉ alāti tūymaiyai eṉ kaṇ pārttu pēcum pērāṇmaiyai

பூங்காற்றே நீ வீசாதே ஓஓஓஓ பூங்காற்றே நீ வீசாதே நான்தான் இங்கே விசிறி

poongaatree nee veesaathee oooooooo poongaatree nee veesaathee naanthaan ingee visiri

pūṅkāṟṟē nī vīcātē ōōōō pūṅkāṟṟē nī vīcātē nāṉtāṉ iṅkē viciṟi