நான் பிழைப்பேனோ Naan Pizhaippeenoo

மாமு பொழுது போகல பாடம் பிடிக்கல கண்ணில் பசுமை காணல காற்று கூட அடிக்கல

maamu pozhuthu poogala paadam pidikkala kannil pasumai kaanala kaatru kooda adikkala

māmu poḻutu pōkala pāṭam piṭikkala kaṇṇil pacumai kāṇala kāṟṟu kūṭa aṭikkala

ஒரு தாமரை நீரினில் இல்லாமல் இங்கே ஏன் இரு மேகலை பாதங்கள் மண் மீது புண்ணாவதேன்

oru thaamarai neerinil illaamal ingee een iru meegalai paathangal man meethu punnaavatheen

oru tāmarai nīriṉil illāmal iṅkē ēṉ iru mēkalai pātaṅkaḷ maṇ mītu puṇṇāvatēṉ

ஓர் ஓவியம் காகிதம் கொள்ளாமல் இங்கே ஏன் அதன் ஆயிரம் ஆயிரம் வண்ணங்கள் பெண்ணாவதேன்

oor ooviyam kaagitham kollaamal ingee een athan aayiram aayiram vannangal pennaavatheen

ōr ōviyam kākitam koḷḷāmal iṅkē ēṉ ataṉ āyiram āyiram vaṇṇaṅkaḷ peṇṇāvatēṉ

நான் பிழைப்பேனோ மூச்சு வாங்குதே

naan pizhaippeenoo moochu vaanguthee

nāṉ piḻaippēṉō mūccu vāṅkutē

நூறையும் தாண்டி காய்ச்சல் ஏறுதே ஞாபகம் எல்லாம் பாவை ஆகுதே நாடகம் போலே நாட்கள் போகுதே

nooraiyum thaandi kaaichal eeruthee njaabagam ellaam paavai aaguthee naadagam poolee naatkal pooguthee

nūṟaiyum tāṇṭi kāyccal ēṟutē ñāpakam ellām pāvai ākutē nāṭakam pōlē nāṭkaḷ pōkutē

ஆயிரம் பூக்கள் தூவ தோணுதே தோன்றிடும்போதே பாவம் தீருதே காரிகையாலே காற்றும் மாறுதே வானிலை வெப்பம் தோற்றுப் போகுதே

aayiram pookkal thoova thoonuthee thoondridumboothee paavam theeruthee kaarigaiyaalee kaatrum maaruthee vaanilai veppam thootru pooguthee

āyiram pūkkaḷ tūva tōṇutē tōṉṟiṭumpōtē pāvam tīrutē kārikaiyālē kāṟṟum māṟutē vāṉilai veppam tōṟṟup pōkutē

காலை விழிப்பு வந்ததும் கண்ணில் அவள் முகம் என்னை புதிய ஒருவனாய் செய்யும் செய்யும் அறிமுகம்

kaalai vizhippu vanthathum kannil aval mugam ennai puthiya oruvanaai seiyum seiyum arimugam

kālai viḻippu vantatum kaṇṇil avaḷ mukam eṉṉai putiya oruvaṉāy ceyyum ceyyum aṟimukam

இதுநாள் வரை நாள் வரை இல்லாத பூந்தோட்டம் திடு திப்பென திப்பென எங்கெங்கும் ஏன் வந்தது

ithunaal varai naal varai illaatha poonthoottam thidu thippena thippena engengum een vanthathu

itunāḷ varai nāḷ varai illāta pūntōṭṭam tiṭu tippeṉa tippeṉa eṅkeṅkum ēṉ vantatu

உன்னை பார்ப்பது நிச்சயம்

unnai paarpathu nichayam

uṉṉai pārppatu niccayam

என்றான அன்றாடம் என்னை சில்லிட வைத்திடும் பூகம்பம் தான் தந்தது

endraana andraadam ennai sillida vaithidum poogambam thaan thanthathu

eṉṟāṉa aṉṟāṭam eṉṉai cilliṭa vaittiṭum pūkampam tāṉ tantatu

நான் பிழைப்பேனோ மூச்சு வாங்குதே

naan pizhaippeenoo moochu vaanguthee

nāṉ piḻaippēṉō mūccu vāṅkutē

நூறையும் தாண்டி காய்ச்சல் ஏறுதே ஞாபகம் எல்லாம் பாவை ஆகுதே

nooraiyum thaandi kaaichal eeruthee njaabagam ellaam paavai aaguthee

nūṟaiyum tāṇṭi kāyccal ēṟutē ñāpakam ellām pāvai ākutē

நாடகம் போலே நாட்கள் போகுதே

naadagam poolee naatkal pooguthee

nāṭakam pōlē nāṭkaḷ pōkutē

ஏன் உன்னை பார்த்தால் பூர்வ ஞாபகம்

een unnai paarthaal poorva njaabagam

ēṉ uṉṉai pārttāl pūrva ñāpakam

ஏழெட்டு நுலாய் வந்து போகணும் வீட்டுக்கு போனால் அங்கும் உன்முகம் வீம்புடன் வந்து வீழ்த்தி பார்க்கணும்

eezhettu nulaai vanthu pooganum veettukku poonaal angum unmugam veembudan vanthu veezhthi paarkanum

ēḻeṭṭu nulāy vantu pōkaṇum vīṭṭukku pōṉāl aṅkum uṉmukam vīmpuṭaṉ vantu vīḻtti pārkkaṇum

வெண்ணிலா தூரத்து பார்வைகள் போதாதே அதை என்னிடம் வா என்று சொன்னாலும் வாராதே

vennilaa thoorathu paarvaigal poothaathee athai ennidam vaa endru sonnaalum vaaraathee

veṇṇilā tūrattu pārvaikaḷ pōtātē atai eṉṉiṭam vā eṉṟu coṉṉālum vārātē

நான்கைந்து வார்த்தைகள்

naangainthu vaarthaigal

nāṉkaintu vārttaikaḷ

நான் சேர்க்கிறேன் வைரக்கல் போல ஒவ்வொன்றும் நான் கோர்க்கிறேன்

naan seerkireen vairakkal poola ovvondrum naan koorkireen

nāṉ cērkkiṟēṉ vairakkal pōla ovvoṉṟum nāṉ kōrkkiṟēṉ

ஏதேனும் பேசாமல்

eetheenum peesaamal

ētēṉum pēcāmal

தீராதினி

theeraathini

tīrātiṉi

உறையும் பனி

uraiyum pani

uṟaiyum paṉi